Visje Blieb en Dolf Fijn


Toen Visje Blieb ontwaakte zag hij meteen,
dat de zon al in het water scheen.
Voorzichtig keek hij door het schelpengat.
Hij aarzelde en hij treuzelde wat....,
raapte toen de moed bijeen
en zwom er sj˙˙˙˙˙˙t pardoes doorheen.

Hij at wat algen en een luis,
maar het smaakte niet als thuis.
Hij voelde zich alleen
met rare vissen om zich heen.

Opeens---whieeeee---whieeeee---
een hoog geluid.
Er verscheen een vis met een lange snuit.
'Whieeee, whieeee---
Mijn naam is Dolf, Dolf Fijn,
en wie ben jij, whieeee---ventje klein?
Ik heb jou nog nooit gezien,
woon je hier sinds kort, misschien?
Je kijkt zo treurig, je bent niet blij.
Is er iets, vertel het mij!'

'Blabla, blieblie ik woon hier niet,
ik ben hier nieuw zoals je ziet.
Ik woon voorbij de rivieren,
achter de beekjes in een sloot,
maar ik durf niet terug,
de golven zijn zo groot!'

'Oh, je wilt dus graag terug,
nou, klim dan maar op mijn rug.
Ik spring over de golven en
duik eronderdoor.
Je moet je wel goed vasthouden hoor!!'

'Blieblie, blieblie, blieblie, bliebla.
Hoera, hoera, hoera, hoera!!
Meen je dat nou, Dolf Fijn?
Dat zou echt fantastisch zijn.'
Blieb dook en duikelde van plezier
'Whieeeeee,' zei Dolf, 'kom dan hier...'
En woepie, woep heel snel, heel vlug
zat Visje Blieb op Dolf zijn rug.

'Nou opgelet  - whieeeee - opgepast,
Kijk goed uit en hou je vast!'
En zoefff daar gingen ze, die twee,
samen door de grote zee.

 -o-o-o-

Rini Aelmans

Delen |

Logotr

Contact          Adverteren         Links

Home        Kinderlines Verhalen        Kinderlines Kleurplaten        Penvrienden        Dierentuinnieuws        Domeinen te koop     Spellen

Copyright 2016, Kinderlines Uitgeverij, alle rechten voorbehouden.